Σε μια περίοδο που η πολιτική αντιπαράθεση για το θέμα της βουλευτικής προστασίας φουντώνει, ο κ. Πέτσας επέλεξε να θέσει το ζήτημα σε μια νομική και θεσμική βάση, αρνούμενος να ακολουθήσει την τακτική της «συνολικής» άρσης που συχνά ζητείται για επικοινωνιακούς λόγους.

Ερωτηθείς σχετικά, ο πρώην υπουργός αρνήθηκε να κατονομάσει συγκεκριμένους βουλευτές για τους οποίους θα καταψηφίσει την άρση της ασυλίας τους, ωστόσο ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός στην επιχειρηματολογία του. «Δεν δέχομαι το τσουβάλιασμα», δήλωσε χαρακτηριστικά, διαχωρίζοντας την επιθυμία των ίδιων των βουλευτών να βρεθούν ενώπιον της δικαιοσύνης για να «καθαρίσουν» το όνομά τους, από την υποχρέωση του σώματος να τηρεί τους νόμους.

«Είναι άλλο πράγμα ότι ζητούν οι συνάδελφοι να αρθεί η ασυλία τους για να μην κατηγορούνται πολιτικά ότι κρύβουν κάτι, και άλλο από μέρος του βουλευτή που ψηφίζει κατά συνείδηση, να αγνοήσει το Σύνταγμα και τους νόμους», σημείωσε.

Ο κ. Πέτσας στήριξε τη θέση του στο Άρθρο 62 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι οι βουλευτές δεν διώκονται για την άσκηση των καθηκόντων τους. Χρησιμοποίησε μάλιστα ως παράδειγμα την περίπτωση του κ. Βαρτζόπουλου, υποστηρίζοντας ότι η διαβίβαση μηνύματος ενός πολίτη αποτελεί μέρος των βουλευτικών καθηκόντων.

«Αν υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος από την αντιπολίτευση που θεωρεί ότι η διαβίβαση μηνύματος για έναν πολίτη δεν εμπίπτει στην άσκηση καθηκόντων, μιλάμε για το απόγειο της υποκρισίας και της καταστρατήγησης του Συντάγματος», κατέληξε.

Η στάση αυτή του Στέλιου Πέτσα αναμένεται να προκαλέσει συζητήσεις, καθώς θέτει στο μικροσκόπιο τη σύγκρουση μεταξύ της πολιτικής σκοπιμότητας (τη διαφάνεια και την «καθαρή έξοδο» που επιδιώκουν πολλοί βουλευτές) και της θεσμικής θωράκισης του βουλευτικού λειτουργήματος.