Το πρωί του Σαββάτου, 28 Μαρτίου 2026, ο χρόνος σταμάτησε για λίγο στον Αετό του Δήμου Αμυνταίου. Οι κάτοικοι, οι αρχές και οι απόγονοι των θυμάτων συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη εκείνων που, την ίδια μέρα το 1944, πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της ελευθερίας.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με Πάνδημη Δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, όπου χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Καστοριάς κ.κ. Καλλίνικος. Η καμπάνα του χωριού ηχούσε με έναν ιδιαίτερο τρόπο, θυμίζοντας σε όλους το βαρύ ιστορικό φορτίο της ημέρας.

Στη συνέχεια, η πομπή κατευθύνθηκε στο Μνημείο Πεσόντων, έξω από τον οικισμό. Εκεί, στο σημείο που στέκει ως αιώνια υπενθύμιση της θυσίας, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση. Οι λέξεις του πανηγυρικού λόγου από τον συνταξιούχο εκπαιδευτικό Νίκο Λιπίτκα και το προσκλητήριο των πεσόντων από τον ιατρό Μιχάλη Ζαρίδη, προκάλεσαν ρίγη συγκίνησης στους παρευρισκόμενους, ξυπνώντας μνήμες από το μαύρο εκείνο πρωινό του ’44.

Το «παρών» έδωσαν εκπρόσωποι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας, αναγνωρίζοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης. Ανάμεσά τους:

Στεφάνια κατέθεσαν επίσης εκπρόσωποι της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής, τοπικών συλλόγων, καθώς και μαθητές των σχολείων του Αετού, μεταφέροντας το μήνυμα της θυσίας στις νεότερες γενιές.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μια λιτή δεξίωση που παρέθεσαν η Δημοτική Αρχή και η Κοινότητα. Ωστόσο, το κυρίαρχο αίσθημα που παρέμεινε στις καρδιές όλων δεν ήταν ο θρήνος, αλλά ο σεβασμός.

Η θυσία των 13 κατοίκων του Αετού δεν είναι απλώς μια σελίδα στην τοπική ιστορία· είναι ένας φάρος που μας υπενθυμίζει το χρέος μας απέναντι στην ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Ο Αετός δεν ξεχνά, και η 28η Μαρτίου θα παραμείνει για πάντα μια ημέρα τιμής για όσους δεν λύγισαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.