Μ. Κατρίνης: Η κυβέρνηση δεν απαντά αν θα σεβαστεί τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στην ΕΑΒ
Για ουσιαστική αποφυγή απάντησης στα κρίσιμα ερωτήματα που τέθηκαν προς τους υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, σχετικά με την άρνηση της κυβέρνησης να εγκρίνει τη συμφωνηθείσα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στην ΕΑΒ, κάνει λόγο ο βουλευτής και τομεάρχης Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης σε δήλωσή του, στην οποία αναφέρει:
Η κυβέρνηση, με την απάντησή της στην κοινοβουλευτική ερώτηση του ΠΑΣΟΚ για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, απέφυγε να ξεκαθαρίσει τη θέση της στο βασικό πολιτικό ερώτημα: γιατί δεν εγκρίνει μια συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ διοίκησης και εργαζομένων με διάθεση ευθύνης και συνεννόησης.
Αντί για σαφή θέση, παρέθεσε διατάξεις νόμων, άρθρα και μισθολογικές ρυθμίσεις, σαν να επρόκειτο για θεωρητική άσκηση διοικητικού δικαίου. Δεν είπε, όμως, αν θα σεβαστεί τη συμφωνία. Δεν δεσμεύτηκε για διάλογο. Δεν τοποθετήθηκε για την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων σε έναν χώρο υψηλής τεχνολογικής εξειδίκευσης, όπου οι εργαζόμενοι διεκδικούν θεσμικά τα δικαιώματά τους.
Η επίκληση του ενιαίου μισθολογίου και των δημοσιονομικών περιορισμών δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι. Η ΕΑΒ δεν είναι μια οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία. Είναι στρατηγικός πυλώνας της εθνικής άμυνας και της βιομηχανικής αυτονομίας της χώρας. Αν η ίδια η διοίκηση συμφωνεί με τους εργαζόμενους σε μια ισορροπημένη ρύθμιση, ποιος ακριβώς είναι ο λόγος της κυβερνητικής άρνησης;
Όταν η κυβέρνηση μιλά για ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας, αλλά την ίδια στιγμή μπλοκάρει συμφωνίες που διασφαλίζουν εργασιακή ειρήνη και σταθερότητα, το μήνυμα που εκπέμπει είναι αντιφατικό. Η στρατηγική αυτονομία δεν χτίζεται με διοικητική καχυποψία απέναντι στο ίδιο το ανθρώπινο δυναμικό.
Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει καθαρά: Σέβεται ή όχι τις συλλογικές διαπραγματεύσεις; Αναγνωρίζει ή όχι ότι η εργασιακή σταθερότητα στην ΕΑΒ είναι ζήτημα εθνικού συμφέροντος;
Οι εργαζόμενοι της ΕΑΒ δεν είναι αριθμοί σε έναν πίνακα δημοσιονομικών περιορισμών. Είναι εξειδικευμένο προσωπικό που κρατά κρίσιμα προγράμματα σε λειτουργία. Η απαξίωση του ρόλου τους υπονομεύει την ίδια την αξιοπιστία της χώρας στα εξοπλιστικά της προγράμματα.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από προσχήματα. Χρειάζεται πολιτική απόφαση. Και αυτή η απόφαση οφείλει να είναι υπέρ της θεσμικής συνεννόησης, της παραγωγικότητας και της εθνικής άμυνας.
