ΗΠΑ: Από Σύμμαχος, «Απειλή»; Ο Τραμπ και το Ευρωπαϊκό Φλερτ με το Πεκίνο
Η γεωπολιτική σκακιέρα του 2026 θυμίζει όλο και περισσότερο το παιχνίδι των «τριών πόλων», με την Ευρωπαϊκή Ένωση να βρίσκεται σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Μια πρόσφατη έρευνα που σοκάρει τους παραδοσιακούς κύκλους της Ουάσιγκτον δείχνει ότι ένας στους πέντε Ευρωπαίους θεωρεί πλέον τις ΗΠΑ ως «μείζονα απειλή» για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της γηραιάς ηπείρου.
Είναι όμως οι πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ ο καταλύτης που σπρώχνει την ΕΕ στην αγκαλιά του «Κόκκινου Δράκου»;
Η Απομάκρυνση από τον Ατλαντισμό
Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο συνοδεύτηκε από μια επιθετική οικονομική ατζέντα. Η επιβολή δασμών —όπως αυτοί που έπληξαν την Ισπανία στις αρχές Μαρτίου 2026— και η ρητορική περί «αμερικανικού προστατευτισμού», έχουν δημιουργήσει ένα αίσθημα ανασφάλειας. Για πολλούς Ευρωπαίους πολίτες, ο σύμμαχος δεν μοιάζει πλέον με προστάτη, αλλά με ανταγωνιστή που δεν διστάζει να υπονομεύσει την ευρωπαϊκή οικονομία.
Η Κίνα ως «Το Μη Χείρον Βέλτιστον»
Ενώ η Κίνα παραμένει ένας συστημικός αντίπαλος για τις Βρυξέλλες, η στάση της κοινής γνώμης μεταβάλλεται. Η αντίληψη ότι οι ΗΠΑ είναι «απρόβλεπτες» καθιστά το Πεκίνο έναν πιο «σταθερό» —αν και δύσκολο— εμπορικό εταίρο.
- Στρατηγική Αυτονομία: Η Ευρώπη συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στην αμερικανική ομπρέλα.
- Οικονομικός Πραγματισμός: Με τις ΗΠΑ να υψώνουν τείχη, η Κίνα παρουσιάζεται ως η μοναδική εναλλακτική για την απορρόφηση των ευρωπαϊκών εξαγωγών.
Ο Κίνδυνος της Διάσπασης
Ο μεγαλύτερος φόβος των αναλυτών δεν είναι μια επίσημη «συμμαχία» ΕΕ-Κίνας, αλλά ο κατακερματισμός. Το Πεκίνο ήδη εκμεταλλεύεται το ρήγμα στις ευρωατλαντικές σχέσεις, προσεγγίζοντας μεμονωμένες χώρες (όπως η Ουγγαρία ή η Ισπανία) με ελκυστικές επενδυτικές προτάσεις, αποδυναμώνοντας την κοινή ευρωπαϊκή γραμμή.
Συμπέρασμα
Αν οι ΗΠΑ συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν την ΕΕ ως «εχθρικό εμπορικό μπλοκ», η στροφή προς την Ανατολή δεν θα είναι πλέον επιλογή, αλλά ανάγκη επιβίωσης. Ο Τραμπ, στην προσπάθειά του να κάνει την «Αμερική Πρώτη», κινδυνεύει να αφήσει την Ευρώπη μόνη της — και η Κίνα είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμη να καλύψει το κενό.



