Στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Χανιά, περνά τις ημέρες του Πάσχα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε μια συγκυρία όπου το πολιτικό θερμόμετρο παραμένει στα ύψη. Παρά την εορταστική ραθυμία, το κυβερνητικό επιτελείο βρίσκεται σε πλήρη εγρήγορση, σχεδιάζοντας τη στρατηγική «φυγής προς τα εμπρός» για να αντιμετωπίσει την πίεση από ανοιχτά μέτωπα, όπως οι υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και των παρακολουθήσεων.
Το τέλος του «παλιού συστήματος» και των ρουσφετιών
Ο Πρωθυπουργός, δίνοντας το στίγμα των προθέσεών του, έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα κατά των παθογενειών του παρελθόντος. Αναφερόμενος στη συζήτηση για το πελατειακό κράτος, χρησιμοποίησε το παράδειγμα των κλήσεων της Τροχαίας για να δείξει ότι η εποχή των «εξυπηρετήσεων» τελειώνει οριστικά.
«Το να σβήσει κανείς κλήση με ένα τηλέφωνο, ας το ξεχάσουμε οριστικά και αμετάκλητα», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η τήρηση των κανόνων χωρίς εξαιρέσεις αποτελεί τη μόνη οδό για τον εκσυγχρονισμό της χώρας.
«Το να σβήσει κανείς κλήση με ένα τηλέφωνο, ας το ξεχάσουμε οριστικά και αμετάκλητα», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η τήρηση των κανόνων χωρίς εξαιρέσεις αποτελεί τη μόνη οδό για τον εκσυγχρονισμό της χώρας.
Η στάση της κυβέρνησης για τις άρσεις ασυλίας
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, αναγνώρισε την κοινωνική αγανάκτηση για τη χρήση «μέσων» στην καθημερινότητα, αλλά και τη δυσαρέσκεια βουλευτών που βλέπουν τα ονόματά τους να εμπλέκονται σε δικαστικές υποθέσεις.
Ο κ. Μαρινάκης ξεκαθάρισε ότι η άρση ασυλίας έχει γίνει πλέον ο κανόνας από το 2019 και μετά, σημειώνοντας ότι:
- Αυτοπροαίρετη λογοδοσία: Πολλοί βουλευτές ζητούν οι ίδιοι την άρση της ασυλίας τους για να κριθούν από τη δικαιοσύνη.
- Πολιτική αξιολόγηση: Κάθε περίπτωση εξετάζεται με βάση τα πραγματικά δεδομένα, πέρα από τις εντυπώσεις που δημιουργούνται στον δημόσιο διάλογο.
Οι προκλήσεις της επόμενης περιόδου
Η κυβέρνηση καλείται πλέον να ισορροπήσει ανάμεσα στην παραγωγή έργου και την αποτελεσματική διαχείριση των πολιτικών κρίσεων. Με το βλέμμα στις κάλπες και την κοινωνική πίεση να αυξάνεται, το στοίχημα για το Μέγαρο Μαξίμου είναι να πείσει ότι οι μεταρρυθμίσεις για ένα κράτος δικαίου και αξιοκρατίας δεν είναι απλώς εξαγγελίες, αλλά μια νέα πραγματικότητα που εδραιώνεται.



