«Φάμπρικα» απευθείας αναθέσεων στον ΟΣΕ: Στο μικροσκόπιο του Υπουργείου οι διαγωνισμοί με εκπτώσεις 1%
Έντονο προβληματισμό στην ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών προκαλούν οι πρόσφατες διαγωνιστικές διαδικασίες του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ), όπου το μοντέλο των «τριών προσκληθέντων» φαίνεται να οδηγεί σε μηδενικό όφελος για το Δημόσιο.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις της στήλης Big Mouth του powergame.gr, στο υπουργείο επικρατεί αναβρασμός για μια σειρά διαγωνισμών που μοιάζουν να ακολουθούν ένα προκαθορισμένο μοτίβο. Η πρακτική που ακολουθείται περιλαμβάνει την πρόσκληση τριών συγκεκριμένων εταιρειών ανά έργο, οι οποίες καταθέτουν προσφορές με οριακές εκπτώσεις, αγγίζοντας τα όρια της απευθείας ανάθεσης εκατομμυρίων ευρώ.
Τα «χρυσά» έργα με τις ελάχιστες εκπτώσεις
Δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις έργων, συνολικού προϋπολογισμού 10 εκατομμυρίων ευρώ, έχουν μπει στο στόχαστρο λόγω των προκλητικά χαμηλών εκπτώσεων:
- Κέντρο Εκπαίδευσης Σιδηροδρομικών (5 εκατ. ευρώ): Για την ανακαίνιση του κτιρίου προσκλήθηκαν οι εταιρείες ΔΕΚΑ ΑΤΕ, GDM ASSETS και Περιβαλλοντική Καινοτομία. Το αποτέλεσμα; Οι εκπτώσεις που δόθηκαν ήταν 2%, 1% και 1% αντίστοιχα.
- Περίφραξη Σιδηροδρομικού Δικτύου (5 εκατ. ευρώ): Σε επιλεγμένα σημεία (Θήβα, Θριάσιο, Ζευγολατιό), οι εταιρείες ΒΕΡΜΙΟΝ ΑΤΕΕ, Λ. ΚΙΤΣΙΟΣ ΑΤΕ και Χατζηγάκης Τεχνική κατέθεσαν προσφορές με εκπτώσεις μόλις 1,56%, 1,44% και 1%.
Ερωτήματα για τη διαφάνεια
Η πρακτική αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για την ύπαρξη πραγματικού ανταγωνισμού. Όταν σε έργα υποδομών οι εκπτώσεις δεν ξεπερνούν το 2%, η εξοικονόμηση πόρων για το κράτος είναι πρακτικά ανύπαρκτη.
Στελέχη της αγοράς επισημαίνουν ότι η επαναλαμβανόμενη επιλογή περιορισμένου αριθμού υποψηφίων σε διαγωνισμούς τέτοιου βεληνεκούς εκθέτει τη διοίκηση του ΟΣΕ και αναγκάζει το Υπουργείο Υποδομών να εξετάσει τη νομιμότητα και τη σκοπιμότητα αυτών των διαδικασιών.
Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν η πολιτική ηγεσία θα προχωρήσει σε πάγωμα των διαδικασιών ή αν θα ζητήσει εξηγήσεις από τη διοίκηση του ΟΣΕ για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος σε μια περίοδο που ο σιδηρόδρομος βρίσκεται υπό αυστηρή επιτήρηση.
