Ενώ για τους περισσότερους από εμάς η άνοιξη ξεκινά με το ημερολόγιο, για τους υγροτόπους της Βόρειας Ελλάδας το σύνθημα δίνεται από το άνοιγμα των φτερών. Τις τελευταίες ημέρες, ο «εναέριος διάδρομος» που συνδέει την Κερκίνη με τις Πρέσπες παρουσιάζει πυκνή κυκλοφορία, καθώς οι αργυροπελεκάνοι επιστρέφουν μαζικά στις εστίες τους για την αναπαραγωγική περίοδο.
Χάρη στην τεχνολογία των δορυφορικών πομπών της Εταιρίας Προστασίας Πρεσπών (ΕΠΠ), οι επιστήμονες παρακολουθούν βήμα-βήμα το συναρπαστικό ταξίδι συγκεκριμένων πουλιών, που έχουν πλέον το δικό τους «ονοματεπώνυμο» και ιστορία.
Οι «πρωταγωνιστές» της φετινής επιστροφής
Η Celeste και η Chamaeleon φαίνεται πως έχουν δώσει ραντεβού συνέπειας. Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, κατέφθασαν στην Πρέσπα σχεδόν ταυτόχρονα. Η Celeste, μετά από ένα τρίμηνο στο Δέλτα του Έβρου και σύντομες στάσεις σε Κερκίνη και Δοϊράνη, πάτησε «πάτρια εδάφη», ενώ η Chamaeleon επέστρεψε από τους υγροτόπους της ανατολικής Θράκης στην Τουρκία, μόλις μία ημέρα αργότερα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Gray. Ένα πουλί που παρακολουθείται από το 2023 και φέτος, ως νεαρή «ενήλικη» πλέον, αναμένεται να δοκιμάσει για πρώτη φορά τις δυνάμεις της στο φτιάξιμο φωλιάς. Την ίδια ώρα, η Tara κατέφθασε από την Κάρλα, αναζητώντας ίσως στην Πρέσπα το ταίρι που δεν βρήκε στη Θεσσαλία.
Το «στρατηγείο» της Καστοριάς
Ενώ οι κυρίες της παρέας καταφθάνουν τώρα, ο Theo έχει ήδη πιάσει δουλειά. Από τα τέλη Φεβρουαρίου έχει εγκαταστήσει τη φωλιά του, αλλά λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών στην Πρέσπα που κάνουν τα ψάρια δυσεύρετα, πραγματοποιεί καθημερινά δρομολόγια προς τη λίμνη της Καστοριάς για να εξασφαλίσει τροφή για τον ίδιο και το ταίρι του.
Ένα θέαμα πάνω από τις κορφές
Αυτές τις μέρες, όποιος σηκώσει το βλέμμα του στον ουρανό πάνω από το Πάικο, την Έδεσσα, το Αμύνταιο ή τη Βίγλα, είναι πιθανό να αντικρίσει ένα από τα εντυπωσιακότερα θεάματα της φύσης: δεκάδες αργυροπελεκάνοι σε σχηματισμό, να ακολουθούν το ένστικτο αιώνων που τους οδηγεί πίσω στον μεγαλύτερο αποικιακό πυρήνα του είδους παγκοσμίως.
Η επιστροφή τους δεν είναι απλώς ένα όμορφο θέαμα, αλλά ένα αισιόδοξο μήνυμα για την υγεία των υγροτόπων μας και τη σημασία της διακρατικής προστασίας αυτών των εμβληματικών πουλιών.



