Αθήνα, 23/1/2026

Αθανασίου Μαρίας, Βουλευτού Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών

Τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης
ΘΕΜΑ: «Υποχρέωση φύλαξης κινητών πραγμάτων οφειλέτη μισθωτού μετά από έξωση»
Κύριε Υπουργέ,
Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία περί μισθώσεων, οι εκμισθωτές, οι οποίοι εξαναγκάζονται να καταφύγουν σε διαδικασία έξωσης κατά κακόπιστων μισθωτών, πολλές φορές, εξαναγκαζόμενοι από το νόμο, υποχρεούνται να φυλάσσουν τα κινητά πράγματα των
μισθωτών τα οποία θα βρεθούν τυχόν στο μίσθιο κατά τη διαδικασία της έξωσης και της απόδοσης της χρήσης του μισθίου στον εκμισθωτή, όπως οικοσκευή, ρουχισμός, συσκευές, για χρονική περίοδο έξι μηνών, σε χώρο τον οποίο θα γνωστοποιήσουν και στο μισθωτή, υποχρεούμενοι, παράλληλα, να τα διατηρούν στην κατάσταση στην οποία αυτά βρέθηκαν και όχι σε χειρότερη, ευθυνόμενοι έναντι του κακόπιστου μισθωτή. Πολλές φορές, μάλιστα, αναγκάζονται να δεσμεύουν δικό τους χώρο ή, ακόμη χειρότερα, να μισθώνουν χώρο για να τα φυλάσσουν, επιβαρυνόμενοι με επιπλέον έξοδα και μέριμνες. Έτσι, μετά από την ταλαιπωρία την οποίαν υφίστανται αλλά και τα έξοδα τα οποία αφορούν στην εξωστική διαδικασία, καλούνται να φέρουν την ευθύνη αποθήκευσης, φύλαξης, διατήρησης και απόδοσης πραγμάτων, δαπανώντας, μάλιστα, εξ ιδίων πόρων τα φυλασσόμενα για τα οποία οι ίδιοι οι κύριοί τους πολλές φορές δεν ενδιαφέρονται, έχοντας πλήρως εγκαταλείψει το μίσθιο και κάθε περιεχόμενο εντός αυτού.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
Προτίθεσθε να τροποποιήσετε τη νομοθεσία καταλλήλως, ούτως ώστε, με το πέρας της εξωστικής διαδικασίας, οι επισπεύδοντες εκμισθωτές να μη φέρουν καμία ευθύνη φύλαξης και απόδοσης των κινητών αντικειμένων, τα οποία τυχόν βρεθούν στο μίσθιο κατά την εξωστική στιγμή ή έστω, να μειώσετε σε εύλογα μικρό χρονικό διάστημα το χρόνο φύλαξης αυτών;
Η ερωτώσα Βουλευτής

Αθανασίου Μαρία

Ερώτηση: 2538 /23-01-2026
Σε απάντηση της υπ’ αριθ. 2538/23-01-2026 Ερώτησης που κατέθεσε στη Βουλή των Ελλήνων η Βουλευτής κα Μαρία Αθανασίου, με θέμα: «Υποχρέωση φύλαξης κινητών πραγμάτων οφειλέτη μισθωτού μετά από έξωση», θέτουμε υπόψη σας τα ακόλουθα : Δυνάμει του άρθρου 943 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ρυθμίζεται η τύχη των κινητών πραγμάτων που εγκαταλείπει ο μισθωτής – καθ’ ου η εκτέλεση – στο μίσθιο, μετά την αποβολή του από αυτό.
Ειδικότερα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 943 ΚΠολΔ
«1. Αν υπάρχει υποχρέωση να παραδοθεί ή να αποδοθεί ακίνητο, ο δικαστικός επιμελητής αποβάλλει εκείνον κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση και εγκαθιστά εκείνον υπέρ του οποίου γίνεται η εκτέλεση.
2. Τα κινητά πράγματα που βρίσκονται στο ακίνητο και δεν είναι αντικείμενο της εκτέλεσης ο δικαστικός επιμελητής τα παραδίδει με Απόδειξη σε εκείνον κατά του οποίου γίνεται η εκτέλεση. Αν αυτός απουσιάζει ή αρνείται να τα παραλάβει, ο δικαστικός επιμελητής τα παραδίδει είτε σε πρόσωπο που ανήκει στην οικογένεια εκείνου κατά του οποίου γίνεται η εκτέλεση είτε σε πρόσωπο που έχει εξουσία να τα παραλάβει.

«3. Αν δεν υπάρχουν τα πρόσωπα της παρ. 2 ή αν αρνούνται να παραλάβουν τα κινητά πράγματα, ο δικαστικός επιμελητής τα παραδίδει σε μεσεγγυούχο τον οποίο διορίζει ο ίδιος και, ύστερα από άδεια του πρωτοδίκη της περιφέρειας του τόπου της εκτέλεσης που δικάζει κατά τις διατάξεις των άρθρων 686 επ. πλειστηριάζει τα κινητά πράγματα. Ο πρωτοδίκης που δίνει την άδεια ορίζει συνάμα τον τόπο, τον πιστοποιημένο για τον σκοπό αυτόν συμβολαιογράφο ως υπάλληλο, ενώπιον του οποίου πρόκειται να διενεργηθεί ηλεκτρονικά ο πλειστηριασμός, την ημέρα και ώρα του πλειστηριασμού. Ο πλειστηριασμός δεν μπορεί να οριστεί πριν περάσουν δέκα (10) ημέρες αφότου προσκληθεί εγγράφως εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση να παραλάβει τα πράγματα. Το πλειστηρίασμα κατατίθεται δημόσια, αφού αφαιρεθούν τα έξοδα.»

«6. Στην περίπτωση του παρόντος άρθρου η αξίωση εκείνου κατά του οποίου έγινε η εκτέλεση, κατά του μεσεγγυούχου που διορίστηκε από τον δικαστικό επιμελητή, προς απόδοση των κινητών πραγμάτων, παραγράφεται ύστερα από έξι (6) μήνες από την αποβολή του.»

Συνεπώς, στην περίπτωση που ο μισθωτής δεν βρίσκεται ή δεν επιθυμεί να παραλάβει τα κινητά πράγματα που βρίσκονται στο μίσθιο μετά την έξωσή του από αυτό ακολουθείται η εξής διαδικασία:
Α) παραδίδονται είτε σε πρόσωπο που ανήκει στην οικογένειά του είτε σε πρόσωπο που έχει την εξουσία να τα παραλάβει,
Β) παραδίδονται σε μεσεγγυούχο, τον οποίο διορίζει ο δικαστικός επιμελητής, ενώ παράλληλα ζητείται άδεια από τον αρμόδιο δικαστή της Περιφέρειας του τόπου της εκτέλεσης για πλειστηριασμό των κινητών πραγμάτων
Γ) ο καθ’ ου η εκτέλεση μισθωτής έχει χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών από την στιγμή της αποβολής του να ζητήσει την απόδοση των κινητών πραγμάτων που παραδόθηκαν στον μεσεγγυούχο, μετά την πάροδο του οποίου η αξίωσή του παραγράφεται ( Σχετ. Απόφαση του Αρείου Πάγου 673/2019: «Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι η κατά τα ανωτέρω μεσεγγύηση των κινητών πραγμάτων, που δεν αποτελούν αντικείμενο της εκτελέσεως, νοείται ότι γίνεται προς το συμφέρον του κυρίου αυτών (καθού η εκτέλεση) και συνεπώς, εφόσον υφίσταται παρακαταθήκη από το νόμο, υπόχρεος προς καταβολή των εξόδων αυτής και προς αποκατάσταση της ζημίας του θεματοφύλακα, κατά το άρθρο 826 του Αστικού Κώδικα (ΑΚ) είναι εκείνος προς το συμφέρον του οποίου έγινε η παρακατάθεση. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1096 και 1098 του ΑΚ, σαφώς συνάγεται ότι η ευθύνη του κακόπιστου νομέα, δηλαδή εκείνου, ο οποίος, κατά την κατάληψη του πράγματος γνώριζε ή από βαριά αμέλεια αγνοούσε ή έμαθε αργότερα ότι δεν δικαιούται στη νομή του, είναι όμοια με εκείνη του καλόπιστου νομέα μετά την επίδοση της αγωγής και αρχίζει αφότου έγινε κακόπιστος. Ειδικότερα ο καλόπιστος νομέας υποχρεούται έκτοτε να αποδώσει τα ωφελήματα, τα οποία έχουν εξαχθεί και να αποκαταστήσει την αξία όσων εξ αυτών δεν εξήγαγε, ενώ μπορούσε κατά τους κανόνες της τακτικής διαχειρίσεως να εξαγάγει. Εφόσον δε ο νόμος δεν διακρίνει, η ευθύνη του νομέα για την απόδοση των καρπών του πράγματος ισχύει όχι μόνο όταν ενάγεται με τη διεκδικητική αγωγή, αλλά και με ιδιαίτερη αγωγή. Ωφελήματα είναι όχι μόνο οι καρποί του πράγματος ή του δικαιώματος αλλά και κάθε όφελος που έχει ο νομέας από την ενοικίαση ή την κατ’ άλλον τρόπο χρήση του πράγματος από τον ίδιο, συνεπεία των οποίων εξοικονομεί τη δαπάνη στην οποία θα υποβαλλόταν αν μίσθωνε άλλο όμοιο πράγμα, οπότε η ωφέλεια συνίσταται στην εξοικονόμηση της σχετικής δαπάνης για τα μισθώματα (ΑΠ 686/2010).»)
Τέλος σημειώνεται ότι:
Α) Η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης είναι μια ιδιαιτέρως επαχθής διαδικασία για τον καθ’ ου η εκτέλεση, η οποία συνεπάγεται την απώλεια ή την επιβάρυνση του δικαιώματός του στην ιδιοκτησία, γεγονός το οποίο επιβάλει την παροχή σε αυτόν εύλογου χρονικού διαστήματος προκειμένου να ασκήσει τα δικαιώματά του, και δη εν προκειμένω προκειμένου να αναλάβει τα κινητά πράγματα ιδιοκτησίας του, που ανευρέθησαν στο μίσθιο κατά τη διαδικασία της αποβολής του μισθωτή από αυτό, προβλέποντας πάντως ένα σύντομο χρονικό διάστημα μετά το οποίο η σχετική αξίωσή του παραγράφεται. Από την άλλη πλευρά ο νόμος, προκειμένου να προστατέψει και τα δικαιώματα του εκμισθωτή, ο οποίος επιβαρύνεται με τη διαδικασία του διορισμού μεσεγγυούχου και πλειστηριασμού των κινητών πραγμάτων, προβλέπει την ικανοποίησή του για τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε από το πλειστηρίασμα που θα προκύψει από τον πλειστηριασμό των κινητών πραγμάτων. Αντίστοιχα πλήρης είναι και η πρόβλεψη στο νόμο (ΑΚ) σχετικά με την ευθύνη που φέρει ο μεσεγγυούχος κατά το χρονικό διάστημα που τα κινητά πράγματα βρίσκονται στην κατοχή του. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, κρίνουμε ότι το νομοθετικό πλαίσιο είναι επαρκές και δεν απαιτείται η λήψη πρόσθετων μέτρων.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΛΩΡΙΔΗΣ