Ι.Μ. Φλωρίνης: Το μήνυμα της Κυριακής της Απόκρεω – Η Αγάπη ως το μοναδικό κριτήριο της «Καλής Απολογίας»

Κυριακή της Κρίσεως: Πώς η στάση μας απέναντι στον «ελάχιστο αδελφό» καθορίζει την πνευματική μας πορεία – Το κήρυγμα της Μητροπόλεως για τη Δευτέρα Παρουσία.

Την Κυριακή της Απόκρεω (15 Φεβρουαρίου 2026), η Εκκλησία μας στρέφει το βλέμμα στη Δευτέρα Παρουσία και την Τελική Κρίση. Μέσα από το κήρυγμα της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, αναλύεται η ευαγγελική περικοπή του Ματθαίου, υπενθυμίζοντας στους πιστούς ότι η αιώνια ζωή δεν είναι μια αφηρημένη υπόσχεση, αλλά ο καρπός της έμπρακτης αγάπης στην παρούσα ζωή.

«Εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων…»

Το κεντρικό σημείο του κηρύγματος εστιάζει στην ταύτιση του Χριστού με τον άνθρωπο που πονά, που πεινά, που είναι ξένος ή ασθενής. Η «καλή απολογία» ενώπιον του αδέκαστου Κριτή δεν βασίζεται σε θεωρητικές γνώσεις, αλλά σε έξι συγκεκριμένες πράξεις ελέους:

• Το τάισμα του πεινασμένου και το πότισμα του διψασμένου.
• Τη φιλοξενία του ξένου και την ένδυση του γυμνού.
• Την επίσκεψη στον άρρωστο και τον φυλακισμένο.

Ο Θεός ως Φως: Γιατί υπάρχει η «κόλαση»;

Το κήρυγμα απαντά στο διαχρονικό ερώτημα: Πώς ο Θεός της Αγάπης μπορεί να είναι αυστηρός Κριτής; Με το παράδειγμα του ήλιου, οι Πατέρες εξηγούν: Ο ήλιος με την ίδια θερμότητα λιώνει το κερί και σκληραίνει τη λάσπη. Έτσι και το Φως του Θεού: για όποιον έμαθε να αγαπά είναι ευφροσύνη, ενώ για όποιον επέλεξε την αυταρέσκεια και την αδιαφορία, η παρουσία του Θεού βιώνεται ως «πυρ».

Η Αγάπη χωρίς αντάλλαγμα

Ο καλός Χριστιανός, όπως τονίζεται, δεν πράττει το καλό από φόβο για την κόλαση ή προσμονή της αμοιβής, αλλά από άδολη αγάπη προς τον Θεό. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, ο πιστός «φοβάται όχι τον Θεό, αλλά τον χωρισμό του από Αυτόν».

Πρόσκληση για το Στάδιο των Αγώνων

Με την αυριανή παύση της κρεοφαγίας, εισερχόμαστε στην τελική ευθεία για τη Μεγάλη Σαρακοστή. Το κήρυγμα καταλήγει με μια προτροπή αυτογνωσίας: Όσο έχουμε τα μάτια ανοιχτά στην παρούσα ζωή, ας εκμεταλλευτούμε τη μακροθυμία του Θεού για να αποκτήσουμε την αγάπη, ώστε να αξιωθούμε της «εκ δεξιών» παραστάσεως.