Μπορεί η τρίτη ευρωπαϊκή κούπα να μην ήρθε για τον μπασκετικό ΠΑΟΚ, όμως η πορεία προς τον τελικό του FIBA Europe Cup άφησε ανεξίτηλες στιγμές και ένα βαθύ αίσθημα υπερηφάνειας στην ομάδα και τον κόσμο της. Ο Σταύρος Σουντουλίδης, μέσα από το ρεπορτάζ του, μεταφέρει την ατμόσφαιρα του «Παλατακίου», ανακαλώντας μνήμες από το ένδοξο παρελθόν και σκιαγραφώντας το έντονο συναίσθημα της φετινής ευρωπαϊκής προσπάθειας.
Το «Παλατάκι» έζησε μια βραδιά γεμάτη πάθος και ελπίδα. Ο κόσμος πίστεψε στο θαύμα, στήριξε την ομάδα με θέρμη, όμως η κούπα έμεινε τελικά στα χέρια της ισπανικής ομάδας. Η εικόνα των Σταυρόπουλου και Πρέλεβιτς να παραδίδουν το τρόπαιο στον Καρμπαχόθα, σαν προάγγελο της κατάληξής του, ήταν ενδεικτική της μοίρας του τελικού.
Ο Σουντουλίδης, έχοντας ζήσει τις χρυσές μπασκετικές εποχές του ΠΑΟΚ, με τις δύο ευρωπαϊκές κούπες να λάμπουν στη μνήμη, αναγνωρίζει τη σημασία της φετινής πορείας. Παρά την ήττα, ο τελικός στο κατάμεστο «Παλατάκι» ήταν ένα ακόμη μεγάλο παιχνίδι, μια σύγκρουση διαφορετικών μπασκετικών φιλοσοφιών.
Όμως, το μπάσκετ είναι απρόβλεπτο. Και σε λίγα κρίσιμα λεπτά, η σκληρή δουλειά και το πάθος του ΠΑΟΚ ανατράπηκαν. Ο Νορβηγός Φρέι της αντίπαλης ομάδας, με ένα καθοριστικό γκολ-φάουλ και στη συνέχεια με ένα τρίποντο που έκοψε τα πόδια των γηπεδούχων, άλλαξε τη ροή του αγώνα. Παρά την προσπάθεια του Κατσίβελη να δώσει ελπίδα, το τρίποντο του Φρέι λίγο πριν το τέλος έβαλε τέλος στα όνειρα του ΠΑΟΚ.
Ο προπονητής της αντίπαλης ομάδας, Καντσελιέρι, αναγνώρισε την ευστοχία της ομάδας του στα τρίποντα ως καθοριστικό παράγοντα της νίκης. Και παρόλο που η πίκρα της ήττας είναι μεγάλη, αυτό που μένει για τον ΠΑΟΚ, την ομάδα και τον κόσμο του, είναι η περηφάνεια για την ευρωπαϊκή του πορεία, για την επιστροφή του στη μεγάλη μπασκετική σκηνή και για την ατμόσφαιρα που δημιούργησε το «Παλατάκι». Η λέξη που νίκησε τον πόνο της ήττας είναι μία: Περηφάνεια!
